tarafından

Acımasız Kapitalist…

1984 – George Orwell

1984 isimli bu kitap, 20. Yüzyılda geçen ve negatif ütopya tarzında olan bir roman. Altta bahsi geçen paragraf ise, kitaptaki ana karakter Winston’ın, gerçekleştirilmiş olan Devrim’den (Devrim’den kasıt, anlatılan negatif ütopik dünya) önceki yaşamın nasıl olduğu ile ilgili soru sorup da kitaplığından çıkardığı çocuklar için tarih kitabından beğenip de kendi günlüğüne aktardığı bir kesit.

Eski günlerde, muhteşem Devrim’den önce, Londra bugün bildiğimiz gibi güzel bir şehir değildi. Karanlık, kirli ve ümidin olmadığı, ve insanların zorlukla yiyecek bulabildiği bir yerdi, ve ayağında ayakkabısı olmayan, hatta yattığı yerin çatısı dahi olmayan yüz binlerce fakir vardı. Senden büyük olmayan küçücük çocuklar günde 12 saat zalim efendiler tarafından köleler gibi çalıştırılıyordu, ki bu efendiler onların çalışması yavaşlayınca çocukları kırbaçlıyorlar, üstelik yiyecek olarak da yalnızca ekmek kırıntısı ve su veriyorlardı. Yine de bu kadar kötülüğün ve fakirliğin olduğu yerde büyük ve muhteşem görünümlü evlerde, onlara bakıcılık ve hizmetçilik eden 30 kadar hizmetkar ile birlikte yaşayan zenginler de vardı. Bu zengin adamlara kapitalist diyorlardı. Onlar şişman, çirkin, kötü suratlı insanlardı. Onları uzun, siyah, tuhaf bir frak kaban ile, soba borusu görünümünde parlak şapka ile görebilirsin. Bunlar onların üniformalarıdır ve başka kimse bunları giyemez, yasaktır. Kapitalistler dünyadaki her şeye sahiptirler ve diğer herkes onların kölesidir. Onlar tüm topraklara, tüm evlere, tüm fabrikalara, ve tüm paraya sahiptirler. Eğer her hangi birisi onlara karşı gelecek olsa, onları hapse attırırlar veya onları işsiz bırakır ve açlıkla ölüme terk ederlerdi. Sıradan bir insan bir kapitalistle konuştuğu zaman, korkusundan önünde diz çöker, şapkasını çıkartır ve ona “Efendim” diye hitap ederdi. Ve tüm bu kapitalistlerin başkanı da Kral idi.

Reklamlar